Λίγα λόγια για εμάς...


Καλώς ήρθατε στο Blog της Λέσχης Ανάγνωσης και Φιλαναγνωσίας, το οποίο βραβεύτηκε με το βραβείο "Κυριάκος Παπαδόπουλος" του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου το 2015.
Το Blog δημιουργήθηκε το 2013, με αφορμή τη Λέσχη Ανάγνωσης Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ανατολικής Αττικής, η οποία λειτουργεί στο πλαίσιο των δράσεων του Τμήματος Πολιτιστικών Θεμάτων της Δ/νσης και στεγάζεται στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κορωπίου. Στόχος της Λέσχης είναι μέσα από την ανάγνωση βιβλίων παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας, την ανταλλαγή απόψεων και το σχεδιασμό φιλαναγνωστικών δραστηριοτήτων, να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά ως δράση στον εκπαιδευτικό κύκλο και κατ' επέκταση στους μαθητές.
Οι δραστηριότητες φιλαναγνωσίας, οι δράσεις και οι ιδέες που προκύπτουν μέσα από τις συναντήσεις της Λέσχης, θα παρουσιάζονται μέσα από το Βlog, ενώ ταυτόχρονα θα προτείνονται βιβλία θεματικά, θα παρουσιάζονται οι νέες κυκλοφορίες βιβλίων και θα προβάλλονται δράσεις φιλαναγνωσίας σε σχολεία.
Υπεύθυνη συντονισμού της Λέσχης και διαχειρίστρια του Blog είναι η Χρύσα Κουράκη, Υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων της Δ/νσης.

Από το Σεπτέμβριο του 2016, μόνιμες συνεργάτιδες του blog είναι η εκπαιδευτικός Τζελίνα Βογιατζόγλου και η συγγραφέας Βασιλική Κατέρη, η οποία έχει αναλάβει τη θεματική ενότητα "Η τέρψη της ανάγνωσης", με σκοπό από τη ματιά του απλού αναγνώστη -και όχι του εκπαιδευτικού- να σχολιάζει βιβλία που προσφέρουν τη χαρά της ανάγνωσης στα παιδιά.
mail επικοινωνίας:
ckouraki@hotmail.gr






Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Δραστηριότητες φιλαναγνωσίας - Η Ζωή που περισσεύει, Ιωάννα Μπαμπέτα

Η Ζωή που περισσεύει...
Ιωάννα Μπαμπέτα
Εικονογράφηση: Σοφία Τουλιάτου
Πατάκης



 
Υπόθεση:
«Δε θέλω να πάω σχολείο» σκέφτεται η Ζωή κάθε πρωί. Στην τάξη όλοι κάθονται δυο δυο. Εκτός από τη Ζωή. Στο διάλειμμα γίνεται το κορόιδο. Στα αγγλικά κάνει ομάδα πάντα με την κυρία. Και στην παράσταση του καλοκαιριού δεν μπορεί να χορέψει ταγκό όπως οι άλλοι. Αφού περισσεύει. Μια μέρα όμως όλα αλλάζουν. Η Ευτυχία εμφανίζεται μπροστά της. 
 Δραστηριότητες πριν την ανάγνωση:
  • Παρατηρούμε τον τίτλο, το εξώφυλλο και τις εικόνες του βιβλίου. Προσπαθούμε να αφηγηθούμε την ιστορία, όπως τη φανταζόμαστε.

Δραστηριότητες κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης και μετά την ανάγνωση:
  • Ξεκινάμε την ανάγνωση του βιβλίου. Σταματάμε στο σημείο που η Ζωή συναντά την Ευτυχία. Δίνουμε στα παιδιά την εικόνα με συννεφάκια να συμπληρώσουν το διάλογο μεταξύ των κοριτσιών. Τι μπορεί να λένε σε αυτή την πρώτη γνωριμία τους; Μπορούμε στη συνέχεια να δραματοποιήσουμε τη σκηνή.
  • Σκεφτόμαστε πότε εμείς κουκουλωνόμστε με το πάπλωμα. Τι είναι αυτό που μας κάνει να μη θέλουμε να σηκωθούμε από το κρεβάτι; Γράφουμε τις σκέψεις μας σε ένα κομμάτι ύφασμα, το δικό μας δηλαδή, πάπλωμα!
  • Υπάρχουν πράγματα στη ζωή μας που μας θέλουμε να τα κάνουμε μόνοι μας; Υπάρχουν πράγματα που θέλουμε να τα κάνουμε με φίλους; Τα καταγράφουμε και βρίσκουμε τους συμμαθητές μας που έχουν γράψει σχεδόν τα ίδια με εμάς. Φτιάχνουμε ομαδούλες και συζητάμε.
  • Πότε ήταν η τελευταία φορά που  νιώσαμε μοναξιά; Τη ζωγραφίζουμε και αφήνουμε τους συμμαθητές μας να μαντέψουν τι έχουμε ζωγραφίσει.
  • Συζητάμε: Άλλαξαν πολύ αυτά που έκανε κάθε μέρα η Ζωή στην τάξη από τότε που γνώρισε την Ευτυχία;Τι ήταν αυτό που άλλαξε και ένιωθε διαφορετικά; Έχουμε νιώσει ποτέ το ίδιο; Αν ναι, τι θα μας έκανε να νιώσουμε καλύτερα; Το γράφουμε σε χαρτόνια που τους έχουμε δώσει τη  μορφή που θέλουμε (π.χ. το πρόσωπό μας, συννεφάκι κλπ.) και το κολλάμε στους τοίχους της τάξης.
  • Το ημερολόγιο της Ζωής: Τι μπορεί να έγραψε η Ζωή στο ημερολόγιό της τη μέρα που γνώρισε την Ευτυχία; Καταγράφουμε ένα φανταστικό ημερολόγιο.
  • Παρατηρούμε τις εικόνες. Υπάρχει κάτι που το συναντάμε σε κάθε εικόνα; Τι είναι αυτό; Τι θα έλεγε αν μιλούσε; Φτιάχνω ένα κόμικ με το μικρό πλασματάκι να μιλάει.
  • Παίζουμε το παιχνίδι του ξωτικού: Γράφουμε σε κλήρους τα ονόματα των παιδιών (αν είναι μονός αριθμός συμμετέχει και ο δάσκαλος ή η δασκάλα ή ένα παιδί από άλλη τάξη). Κάθε παιδί διαλέγει έναν κλήρο με ένα όνομα.Το όνομα που θα του τύχει είναι ο προστετευόμενός του και εκείνος είναι το ξωτικό του. Κάθε ξωτικό έχει υποχρέωση για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, να "προστατεύει" το παιδί που του έχει τύχει, να του κάνει εκπλήξεις, να το βοηθά, χωρίς όμως να γίνει αντιληπτό από τον προστατευόμενό του. Ακόμη κι αν κάποιος έχει καταλάβει ποιος είναι το ξωτικό του, δε θα πρέπει να το φανερώσει. Η αποκάλυψη θα γίνει στο τέλος του χρόνου που έχει οριστεί.
(Σχεδιασμός δραστηριοτήτων: Ράνια Βασιλειάδου, Χρύσα Κουράκη)


 
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου